Natuurlijk heb ik net als elke reisliefhebber een bucketlist: het noorderlicht spotten vanaf IJsland, de Berlijnse en de Chinese muur, Ankor Wat in Cambodja, de Serengeti in Tanzania, etc. Nu ik Expedia Pioneer ben, heb ik een nieuwe bucketlist gemaakt. Eentje voor mijn 365 dagen door Nederland.

Breda Barst2

Ik kom er steeds meer achter dat er ontzettend veel te doen is in Nederland. Sinds ik in september begonnen ben heb ik al meer dan 30 plekken bezocht, in 20 hotels geslapen en van meer dan 70 restaurants geproefd. Nu heb ik nog 8,5 maand te gaan voor mijn pioniersjaar erop zit. Genoeg tijd dus om mijn lijstje voor 2015 af te werken. Om te voorkomen dat ik een oneindige lijst maak, heb ik mijn bucketlist verdeeld in drie categorieën met elk zes onderdelen. Doen, zien en eten. Komt -ie:

Euromast
Hier hang ik aan de Euromast in Rotterdam. Ik hou wel van een beetje spanning


Doen:
#Skydiven – Vanaf die hoogte zie ik in één oogopslag het land waar ik een jaar lang kriskras doorheen zoef.
#Ballonvlucht – Lijkt me wat meer ontspannen dan skydiven. Helemaal met een glaasje wijn erbij.
#Overnachten in het kraanhotel – Bij de NDSM-werf in Amsterdam. Niet alleen vanwege de toffe locatie en de prachtige kamers. Je kunt ook bungeejumpen uit het hotel. Daisy has left the building!
#Zweefvliegen – Ik snap er niks van, want er zit geen motor in.
#Wrakduiken – Vroeger wilde ik zeemeermin worden. Dichter dan mijn advanced duikbrevet ben ik nooit gekomen. Ik heb nog niet in Nederland gedoken en wrakduiken schijnt hier heel bijzonder te zijn.
#Elfstedentocht fietsen – De enige Elfstedentocht die ik me herinner is alweer 17 jaar geleden. Gaat het ooit nog gebeuren? Dan maar fietsend.

Texel
Wadlopen op zandplaat Balgzand bij Texel. Eén van de hoogtepunten van 2014


Zien:
#Nederlandse Antillen – Onderdeel van het Koninkrijk der Nederlanden, en dus onderdeel van mijn 365 dagen door Nederland. 😉
#Oostvaardersplassen – Wauw, die film! Nu in het echt.
#Alle waddeneilanden – T.V.T.A.S. leerde ik vroeger op school. Ik wil ze allemaal veroveren.
#Oerol – Elk jaar een voornemen, nog nooit geweest. Nu echt! Maar dan echt echt!
#Voor Pampus liggen – Dat kan dus.
#Het einde van Nederland – Over de dijk wandelen in het meest noordelijke puntje van Nederland.

Efteling
Ik hoop dat ik nog veel mooie avonturen mag delen met mijn vrienden en familie <3


Eten:
#Librije – Voor een keertje dan, omdat het kan.
#De Hoftrammm – Eten in een rondrijdende tram. Wat een cool concept.
#Gare Du Nord Rotterdam – Geen tram, maar een oude trein. Ik ben vooral benieuwd naar het eten, want het hele menu is veganistisch.
#The Penthouse – Het hoogste restaurant van Nederland.
#Ctaste – Spannend. Dineren in het donker.
#Perron 4/5 – Een chique restaurant midden op perron 4 en 5 van station Amersfoort.

Alde Feanen
De grootste verrassing van 2014? Natuurgebied de Alde Feanen. Nooit van gehoord en zo prachtig


Wat een mooi vooruitzicht! En naast deze avonturen staan er natuurlijk nog veel meer activiteiten op mijn planning: Bevrijdingsdag, de Keukenhof, Koningsdag, het Rijksmuseum, de Vierdaagse, Sneekweek, Lowlands en nog veel meer.

Vind jij dat er iets mist op mijn lijst of heb je nog leuke suggesties voor mijn nieuwe jaar als Expedia Pioneer? Laat het me weten.

Ik wens je een avontuurlijk 2015!

Reacties

    Wanda

    De Oostvaardersplassen zijn super! 2 jaar terug kampeerde ik met mijn zoontje vlak bij de Oostvaardersplassen en zijn we heel vroeg opgestaan om met zonsopgang het gebied in te gaan. Dat was echt fantastisch. We hebben zoveel dieren gezien en genoten van een prachtige zonsopkomst.

    Veel plezier met het ontdekken van Nederland.

    28/01/2015 at 9:24 pm
      daisyscholte
      daisyscholte

      Hoi Wanda,

      Bedankt voor je reactie. Ik verheug me misschien nog wel het meest op de Oostvaardersplassen. Heb je nog tips? Bijvoorbeeld vanaf waar je het natuurgebied het best in kunt gaan? (Almere? Lelystad?) Wat neem ik mee? Alleen of met een excursie? Ik ben heel benieuwd naar je ervaring. Thanks alvast!
      🙂

      01/02/2015 at 3:00 pm
        Wanda

        Ik ben zelf aan de kant van Lelystad het gebied ingegaan. Als wandelaar heb je beperkt toegang tot het gebied. Ze hebben een heel mooi informatiecentrum gebouwd waar je na je wandeling ook heerlijk kunt lunchen.

        Met een excursie kom je wellicht dieper in de ‘Wildernis’.

        Je moet absoluut een verrekijker meenemen, zeker als je later op de dag gaat, de dieren laten zich dan niet snel meer zien in het wandelgebied.

        Heel veel plezier!

        09/03/2015 at 8:34 pm
          daisyscholte
          daisyscholte

          Ha Wanda,

          Bedankt voor je tips! Super handig! Lelystad it is 🙂 Ik ga het waarschijnlijk in mei doen. Hopelijk kom ik thuis met mooie foto’s!

          09/03/2015 at 10:54 pm
    Carolien

    Beste Daisy,
    Je bucketlist is niet compleet! Ik wil niet emmeren, maar ik mis toch echt een paar sportevenementen. Van die typische Hollandse feesten met fans en bier en festivalfriet. En met echte helden binnen handbereik.
    Wat dacht je bijvoorbeeld van de Zesdaagse van Rotterdam? De openingsavond is traditiegetrouw op de eerste vrijdag van het nieuwe jaar. Op weg naar de parkeerplaats achter Ahoy de campers van de renners al staan. Je bent je auto zó kwijt en dankzij de duidelijke bewegwijzering kom je uit bij de tribune waar jouw kaartje recht op geeft. Natuurlijk ga je niet meteen zitten, maar maak je eerst een rondje. Als je lekker op tijd bent, tenminste, en dat waren wij.
    Alles is fiets, wat de klok staat. Pop-up stores met geweldige retro-racefietsen die voor een prijs van een leuk tweedehands autootje mogen verhuizen naar je schuur. Waanzinnig veel wielerkleding en natuurlijk een stand van de stad Utrecht; immers de stad waar de Tour dit jaar start.
    Oh, je moet dan echt naar je plek op de tribune. Blijf uit het vak voor de VIPs, midden in de piste, maar zorg dat je er goed zicht op hebt. Wat je daar ziet is een spektakel op zich en bij wat langere wedstrijden -best saai voor iemand die niet diep is ingevoerd in het wielergeweld- heb je alle tijd om je daar even in te verdiepen.
    Je hebt namelijk de baan, een ovaal, een daar omheen twee verdiepingen vol tribunes, en middenin dus die piste. Het is een sportevenement, en het is begin januari. Tijd van goede voornemens, zou je denken. Nou, dat is niet zichtbaar. Nog nooit zoveel worstenbroodjes zien verdwijnen in stevige mannen. Dat had ik je nog niet verteld; de meeste bezoekers zijn mannen. Dat zou je als vrouw als extra voordeel kunnen zien 😉 Maar de meeste mannen in de piste zijn grote eters, en dat is ze aan te zien. De organisatie houdt er rekening mee door steeds nieuwe bladen vol bitterballen en worstenbroodjes rond te laten gaan. Nog eens wat: ik heb binnen een uur twee oudere heren moeizaam met opgevouwen rollator de trap af zien gaan, zonder dat de volslanke heren in beweging kwamen.
    Veel tijd om daar over na te denken krijg je gelukkig niet. Op de baan gebeuren spannende dingen. Wielrenners die in setjes van twee meedoen met een afvalrace. De één fietst rustig bovenaan en laat zich als een roofvogel vallen zodra hij zijn maatje ziet en krijgt dan een slinger van de veel harder rijdende fietsen. Een wonder dat die armen niet uit de kom vliegen. En soms grijpen ze mis; zo spannend. En dat is nog maar een van de vele competities. Lange afstanden, korte afstanden. Grofweg heb je twee soorten fietsers. De kleine, slanke mannen en de grote beren. Die laatsten zetten zoveel kracht op de trappers dat de klikschoenen niet volstaan. Ze krijgen banden om, zodat hun schoenen op de trappers blijven steken. En dan heb je nog de derny’s. Daisy, dat moet je zien. Mannen (ja, weermannen) die niet zo jong meer zijn als die snelle fietsers, met pothelmen die wijdbeens voor de fietsers uit tjoeken. Kleine motoren voorop, je ruikt ze rijden. Fascinerend om te zien hoe dernyrijder en renner op elkaar zijn ingesteld. Alsof ze met onzichtbare touwtjes aan elkaar zijn gebonden.
    Weet je wie ik kon aanraken? Johnny Hoogerland. Dé Johnny Hoogerland. Ik neem aan dat die naam je wel wat zegt? De man die met de benen in het prikkeldraad belandde bij de Tour van 2011. Toen ik die beelden zag moest ik meteen aan zijn moeder denken. Wat zal die vrouw geschrokken zijn toen ze haar zoon zo zag. Nou, die Johnny liep na een ploegenpresentatie bij ons op de tribune. Als je hem zo ziet lopen met zijn gebronsde, blote benen en strakke wielrenbroek begrijp je niet dat die zo hard kan koersen.

    Ook mooi bij zulke heroïsche feesten: de snelheid waarmee de patat gebakken wordt. Al heel lang heb ik de patat laten staan, maar op zo’n feest kun je er niet omheen. De te snel afgebakken, voorgegaarde friet met te dunne mayonaise die helemaal tot onderin je puntzak doordrupt zodat je niet zeker weet waarom de frietjes zo slap zijn. Is het die mayo, of toch het korte afbakken… Heerlijk!

    Ja mag ook als toeschouwer naar de korfbalfinale gaan. Die is ook in Ahoy. Naar het schaatsen in Thialf voor mijn part. Of naar het Rotterdams boksgala. Wat jij wilt.
    Om een lang verhaal te kort te maken: zet een paar sportfeestjes op je bucketlist!!!

    Take care
    xxxxx
    Carolien

    06/01/2015 at 6:20 pm
      daisyscholte
      daisyscholte

      Hallo! Wat een geweldige reactie! Dat klinkt als een waar spektakel! Alsof ik er bij was 🙂 Welk sportfeestje moet er volgens jou absoluut op mijn bucketlist staan?

      01/02/2015 at 3:01 pm
    Manouk

    Klinkt superleuk Daisy! Haha helemaal met je eens dat een bezoekje aan de Antillen er bij hoort ;)!

    02/01/2015 at 10:47 am

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.